Raftingtocht

18/01/2010 - 00:00

De raftingtocht was met stip de leukste opdracht van deze '71° Noord', behalve de zogeheten ‘kanteloefening’ die niet in beeld kwam. Als je gaat raften moet je, in geval je boot kapseist, je ook uit je benarde positie kunnen bevrijden. Daarop moesten we dus oefenen: bij -8, in een wilde rivier, terwijl het sneeuwt. Opzettelijk de boot omdraaien, in het water, eronder zwemmen (zoals in een duikersklok) en dan dat ding terug omkeren. En toen moest de lange tocht nog beginnen: doorweekt, met ijspegels aan je vingers. Maar niet gezeurd, het was -alweer- een ervaring.

Christijan ligt eruit. Het was de eerste keer dat we een tactische beslissing hadden genomen. Wat je wel voelde is dat Stan, Flor en ikzelf meer een team vormden dan de Nederlanders. We hadden dat al een tijdje moeten doen, gezien het numerieke overwicht van Nederland. Of we dachten dat we dat moesten doen, want het was helemaal geen afgemeten België-Holland of zo.

Christijan is een superkerel, die we heel anders hebben leren kennen tijdens de dagen in Noorwegen. Zijn leven is onvergelijkbaar met dat van de meeste stervelingen: op z’n 16de zat Christijan al in een ‘million dollar world’. Tussen de volwassenen. In een wereld waar iedereen elkaar de vliegen probeert af te vangen, waar de keiharde zakenmensen je de ene dag ophemelen en de andere dag afmaken. Sta er maar in op je 16de. Echt veel vrienden hou je daar niet aan over en je wordt er bijna wantrouwig van. Maar we hebben een andere Christijan leren kennen: ‘Ik heb iets van een 38 auto’s -Ferrari’s, Porsches, etcetcera- verspreid over villa’s en flats overal ter wereld’, vertelde hij. ‘ Maar wat ben ik er mee? Ik ben nu vader geworden, heb een lieve vrouw en zit hier in de koude in Noorwegen in een tentje… Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest als nu.’. Dat zijn levenslessen, made in Norway.

Sorry Christijan, dat we je van de baan hebben gereden. But ‘71’ is a race on its own.

Ontdek meer over Archief