Postnatale depressie, nog steeds een taboe

Dinsdag 26 maart - “ Ik ben meteen na mijn bevalling beginnen huilen en eigenlijk niet meer gestopt. ‘Waarom voel ik toch niet die alles overstijgende moederliefde waar iedereen het over heeft? Waarom heb ik niet echt die band. Ik kon precies amper zijn naam onthouden”. Friedl heeft een zware postnatale depressie achter de rug. Toen ze beviel van haar zoontje Victor, was iedereen blij, behalve zijzelf.

“ Waarom niet? vroeg iedereen. Je hebt er 3 jaar over gedaan om een kindje te krijgen en nu is hij er en nu ben jij niet gelukkig. Elke dag werd ik wakker met het idee van ok, vandaag ga ik niet wenen. Maar het lukte maar niet”, vertelt Friedl. Na 3 weken zocht ze hulp en vandaag is de band met haar zoontje sterker dan ooit.

In Vlaanderen zijn er 2 centra die jonge moeders met een postnatale depressie opvangen en helpen. “ 80% van alle pas bevallen vrouwen heeft de zogeheten babyblues. Emotionele hoogtes en laagtes. Als het na 2 weken niet over gaat, is het duidelijk dat er meer aan de hand is”, zegt Klaas Bauters van het Centrum Moeder en Baby.

Maar postnatale depressie is en blijft een enorm taboe: 1 op de 10 jonge moeders lijdt eraan, maar de meerderheid vindt nooit de weg naar gepaste hulpverlening.

Telefacts verzamelt moedige getuigenissen van moeders met een postnatale depressie.