Terug naar de trompetboom

25/06/2010 - 14:12

Boomkweker Wim Houtmeyers neemt gastheer Koen De Bouw mee naar een tuin waar ze in maart een eerste keer een bezoek brachten. Uiteraard is de tuin nu helemaal anders. De tijdloze architectuur van Jacques Wirtz blijft, maar wat is er geworden van de trompetboom die ze snoeiden en hoe zijn de borders geëvolueerd?

De parking betekent weidsheid en openheid. En als je er de plaats voor hebt is dat handig. Bovendien geeft die ene grote boom de nodige schaduw in de zomer. Toen de huidige eigenaars het huis kochten, groeiden de bomen bijna binnen. Jacques Wirtz heeft openheid geschapen, gezorgd dat er licht binnen viel.

Maar het huis is ook ingepakt in klimplanten en in een sterke structuur van taxushagen en -blokken. Op die manier wordt het knus. De taxushagen geven het huis een grote intimiteit.
Er staat ook een klein fonteintje, met een grote blok taxus errond, ook half cirkelvormig zoals die naar het huis toe. Hij zorgt ervoor dat het huis niet los in de tuin staat en dat de parking tot de sfeer rond het huis behoort.

En toch is er een duidelijke poort naar de tuin die erachter ligt, het grote grasveld omringd door de bomen. Hierin zie je het genie van tuin- en landschapsarchitect Wirtz. Je wordt er als het ware door aangezogen, maar dit pas in tweede instantie, eerst trekt het huis met zijn stevige structuur van taxus je aan, daarna nodigt deze structuur je uit tot een wandeling naar het grote grasveld.

Daar vinden ze de trompetboom die ze in maart geknot hebben.  Die ziet er goed uit. De Catalpa loopt mooi uit. Omdat het een koel voorjaar was, zijn de scheuten nog vrij klein, maar de trompetboom staat er kerngezond bij.

De tuin is niet alleen groot en prachtig van architectuur, de eigenaars zijn echte plantenliefhebbers en mevrouw verzorgt haar kamerplanten als geen ander.
Op het terrasje staan monumentale hertshoornvaren en kuipplanten.
Er zijn ook geurplanten, zoals de bladgeurpelargonium. Familie van de gewone Pelargonium, die met die rode bloemen die zo stoffig geurt.
Geuren zijn moeilijk te omschrijven, het geurt een beetje naar eik, een beetje bitter, maar ook zoet... Deze planten heten in de volksmond geranium, maar Pelargonium is correct.
In het Nederlands heten deze niet winterharde Pelargoniums reigersbekken.
De echte geraniums zijn winterhard en dus echte tuin-, en borderplanten. En die noemen we ooievaarsbekken. Omdat het vruchtbeginsel na de bloei op een ooievaarsbek gelijkt.

De Geranium phaeum is de donkere ooievaarsbek, uit de Pyreneeën, een waardevolle plant die overal groeit in de zon, in de halfschaduw en zelfs in diepe schaduw, maar een plant die je in de hand moet houden. Hij zaai zich overal uit. En wij gaan dat tegengaan door hem terug te snijden voor hij zaad vormt.
Je mag vrij laag snoeien. Dan krijg je, net als alle winterharde geraniums, opnieuw fris groen blad. Andere soorten zullen zelfs later in de zomer opnieuw bloeien.


Aan de vijver vinden Koen en Wim prachtige blauwe irissen, de Siberische lis. Gemakkelijke planten die bijna in alle omstandigheden groeien, in zure en kalkrijke grond, in de halfschaduw en de volle zon, vochtig en droog. Ze hebben geen echte wortelstok, maar gewoon een wortelpruik zoals de meeste vaste planten.
In bloei zijn het mooie planten met slanke bloemen. Bovendien staan ze altijd mooi rechtop.  Maar na de bloei gaan de bladeren breed overhellen. Bij de vijver is dat geen probleem omdat de eigenaar ze de ruimte laat, maar in een border kunnen ze na de bloei de planten in hun buurt hinderen. Dan kan de bladeren best korten. Verwelkte bloemen en de bloemstengel verwijder je altijd. En de bladeren kort je dus in, tot ongeveer de helft, als het nodig is.

De grote es is niet ziek maar het jonge schot is bevroren. Het gebeurt raar of zelden bij deze es, de levensboom van de Noormannen en de andere noordelijke Germaanse stammen. Hij zou dus tegen vorst bestand moeten zijn. Maar minder tegen erg late vorst, na half mei, blijkbaar.


De ommuurde oranjerietuin is ook helemaal veranderd van uitzicht. Ook de nauwe doorgang met de klimhortensia. Straf hoe een tuin er op een paar maanden tijd heel anders uitziet. En dankzij de patina’s en de beelden langs de poort, lijkt het of deze tuin heel oud is en oude verhalen vertelt.  Je krijgt een sfeer die helemaal bij de oranjerie past. 

Koen en Wim staan stil bij de storaxboom. In Iran en omstreken is het een eeuwenoude leverancier van storax, dat is een hars dat in parfums wordt gebruikt en speelt een grote rol in de bekende film Das Parfüm – Die Geschichte eines Mörders.

Daarna gaan ze een plantensteuntje aanbrengen, een ijzeren vlechtmat.
Ze leggen die horizontaal voor de Knautia macedonica, een grote vorm van de inheemse beemdkroon. De bloemstengels gaan nu groeien en de bloemen komen dan ongeveer tot op heuphoogte. Ze vallen dan gemakkelijk om en om dat te voorkomen leggen we een vlechtmat over het bed. En de bladeren gaan de vlechtmat later aan het oog onttrekken.

Het is wel leuk maanden later in dezelfde tuin te komen die dan helemaal anders is. Ook de oranjerie ziet er nu veel feestelijker uit. Een groot deel van de planten staan buiten. En de tafel is gedekt voor een feest. Koen en Wim gaan met enkele vrienden een feestje bouwen, eens iets anders dan een barbecue als tuinfeestje, hier doen ze het met koeken en zoetigheden omdat de eigenaar een heel bekende patissier is. Ze moeten enkel nog de tafel in de bloemen zetten. Dat doen Wim en Koen niet zelf, daarvoor hebben ze hulp ingeroepen van Wims zus Hilde.


Catalpa bignonioides (Trompetboom)
Platycerium bifurcatum (Hertshoornvaren)
Pelargonium tomentosum (Muntgeurpelargonium)
Pelargonium ‘Royal Oak’ (Bladgeurpelargonium)
Geranium phaeum (Donkere ooievaarsbek)
Iris sibirica (Siberische Iris)
Fraxinus excelsior (Es)
Styrax obassia (Storaxboom)
Knautia macedonica


Info:

Hilde Houtmeyers
bloemsierkunst
Nieuwe baan 5
2340 Eindhout
tel 014/ 86 65 76
www.hilde-houtmeyers.be

Wim Houtmeyers
boomkweker
www.houtmeyers.be

Ontdek meer over Archief