Een bezoekje aan Pairi Daiza

10/09/2010 - 16:55

Timothy neemt Koen mee naar Pairi Daiza, het park dat vroeger Paradisio heette. Hun bezoek begint bij de poort van de voormalige Cisterciënzerabdij van Cambron. Een klooster dat in de 12 de eeuw werd gesticht. De abdij is helemaal ommuurd om de monniken te beschermen tegen invallen, maar ook tegen de verleidingen van de buitenwereld. Maar hij was blijkbaar niet hoog genoeg. De sobere monniken van weleer werden zo rijk als de zee diep is. Er ontstond zelfs een uitdrukking: ‘Zo rijk als een monnik van Cambron’.

Ze laten zich verleiden door wat er in de voormalige abdij te zien is. De Moorse tuin doet Koen denken aan het Alhambra, het beroemde oud Moors kasteel met Islamitische tuinen in de buurt van Granada. Typisch zijn de doorgedreven symmetrie, de langgerekte waterkanalen, de fonteintjes, een ritme van aarden potten en buxus. Beelden of afbeeldingen van dieren of mensen vind je er dan weer niet. Dat was verboden door hun geloof.
Ook de beplanting is aangepast. De Moorse tuinen zijn in de eerste plaats geurtuinen vol aromatische struiken en uiteraard mediterrane planten, zoals olijfbomen, palmen en vijgenbomen.
En ook water speelt een belangrijke rol want de Moren waren woestijnbewoners. En daarom bootsten ze een oase na met veel water. In een stadstuintje tussen muren zou zo’n mini Moorse tuin ook knap zijn. En zo’n tuin met een fontein of watertrappen heeft het voordeel dat ze storende geluiden naar de achtergrond verdringen en mediterrane planten groeien meestal probleemloos in het zachte microklimaat van de stad.

De trap in de Toscaanse tuin leidt naar het 19de eeuwse kasteel. Hij verbindt de grote vijver met de abdijgebouwen en was bedoeld om de monniken naar het paradijs te leiden, maar de reusachtige trap etaleerde de enorme rijkdom van de abdij en zorgde bij de lokale bevolking alleen voor onbegrip.
En de fontein bij het kasteel stelt een huwelijk van dieren voor, want ze zijn tenslotte in een dierenpark.

In de borders vinden Koen en Timothy felle kleuren: knalrode begonia’s, veel Hibiscus en witte vlindertjes van Gauralindheimeri “Whirling Butterflies’.
Die ‘Fladderende vlinders in de wind’ zijn normaalgezien doorlevend, maar in strenge of natte winters sterven ze vaak af. In het voorjaar bieden de kwekerijen gewortelde stekken aan die snel groeien en een hele zomer lang bloeien. Het is een dankbare plant die ook in pot kan.

In de Indonesische tuin, de grootste van Europa, lijkt het alsof je in Bali of Thailand bent. Hij meet zeven hectare en heet Het Rijk van Ganesha, de hindoegod met het olifantenhoofd.
Het is een prachtige tuin met versierde teakhouten gebouwen, torentjes, slangen die als wachters langs de trappen liggen. En met tempels die in Bali gebouwd en dan naar hier verscheept werden.

Er staan tal van merkwaardige bomen, zoals de Chorisiaspeciosa, familie van de kapokboom. Maar er zijn ook grote bonsai’s van Ficus microcarpa of Indische laurier. Tegenwoordig worden ze vaak als kamerbonsai aangeboden en dan noemen ze hem Ficus microcarpa ‘Ginseng’.

Bij de rijstveldjes vinden ze ook waterhyacinten en watersla. Twee drijfplanten die overal in de tropen woekeren en bij ons in een vorstvrije kas kunnen overwinteren.
De waterhyacint drijft dankzij zijn bladeren die onderaan als een ballonnetje lijken opgeblazen.
De watersla kan je, ondanks wat zijn naam doet vermoeden, niet eten. Hij is familie van de aronskelk.
De bekende lotusbloem is echter wel eetbaar: de bloembodems en de zaden kan je gewoon opeten. En je ziet het motief van het lotusblad vaak in tempels opduiken.

Albizia julibrissin (Slaapboom)
Gaura lindheimeri ‘Whirling Butterflies’ (Prachtkaars)
Chorisia speciosa (Kapokboom)
Eichhornia crassipes (Waterhyacint)
Pistia stratiotes (Watersla)
Nelumbo nucifera (Lotusbloem)

Info:

Park Pairi Daiza
Domaine de Cambron
7940 Brugelette
tel 068/ 250 850
www.pairidaiza.be

Timothy Cools
Tuinarchitect
Maaldreef 39
9320 Nieuwerkerken
0486/ 75 67 67
www.tuinarchitectengroep-eco.be

Ontdek meer over Archief