Gastvrijheid

02/04/2012 - 10:27

Ik heb al heel wat tijd doorgebracht in het ziekenhuis met wachten. Terwijl Peter weg is voor onderzoeken of behandeling probeer ik de tijd te doden met lezen, koffiedrinken of wat rondkuieren door de gangen van het ziekenhuis. Ik moet me dan vooral bedwingen om niet mijn gsm te nemen en met Mathias te bellen. Hij zou dat hoegenaamd niet erg vinden, maar ik kan hem toch niet constant van zijn werk houden.

Begin deze week geraakte ik aan de praat met Mary, een veertigjarige vrouw wiens zoontje van tien hier ligt. Ook met kanker. Op die manier voelden we ons al meteen zielsverwanten, want we hebben alle twee een zoon die vecht voor zijn leven. Al is er toch wel een verschil, vind ik. Mary’s zoon is nog zo klein.

Vrijdag nodigde ze me uit voor het weekend. Ze wilde per se dat ik bij haar thuis op bezoek kwam. Ik vind Mary een heel lieve, joviale vrouw met wie ik uren kan praten, maar uit schroom weigerde ik. Per slot van rekening hadden we elkaar nog maar pas leren kennen, ik wilde niet meteen binnendringen in haar leven. 

Maar ze lachte mijn Europese terughoudendheid weg en bleef aandringen. Zaterdagnamiddag was er geen ontkomen meer aan. Ze verplichtte me bijna om mee te gaan. Ik durfde zelfs niet weigeren. In haar SUV zijn we naar een buitenwijk van de stad gereden. Ik was verrast door het vele groen en de huizen die ik herkende uit Desperate Housewives

Nog voor we goed en wel waren uitgestapt, zwaaide de buitendeur open en kwam Mary’s man –die ik al een paar keer had gezien in het ziekenhuis, maar met wie ik nog geen woord had gewisseld- op me af en omhelsde mij alsof we al jaren de beste vrienden waren. Hij stelde zichzelf voor als Roy, informeerde oprecht geïnteresseerd hoe het met mij en mijn zoon was en tussen Mary en Roy in werd ik naar binnen geleid. 

De zon straalde, dus konden we de rest van de avond in de tuin zitten. Daar werd ik getrakteerd op een barbecue. Wie denkt dat het cliché van het Amerikaanse eten bevestigd werd, moet ik ontgoochelen. Roy bakte een forel die hij de dag zelf in een meer was gaan vangen. Dat alles werd geserveerd met knapperige groentjes en dus geen vettige saus.

Maar het meest was ik onder de indruk van de openheid van deze mensen. Ook al kende ik Mary nog maar een week en Roy een paar uur, toch had ik het gevoel dat zij vrienden waren die ik alles kon toevertrouwen. Van oppervlakkigheid of pose was geen sprake, dit was oprecht.

Bedankt, Mary en Roy, voor jullie gastvrijheid. Ik kijk nu al uit naar onze volgende ontmoeting. Dankzij jullie ben ik zelfs heel even mijn angst en twijfels over Peters toestand vergeten. 

Tot volgende week!

Ontdek meer over Familie

Meer video's van Familie

25min
Vr, 15/12/2017
29min
Vr, 15/12/2017
25min
Do, 14/12/2017
27min
Do, 14/12/2017
24min
Wo, 13/12/2017

Nieuwe fragmenten

Bekijk volledige afleveringen

Seizoen 27

Seizoen 21

Over Familie

In 'Familie' wordt het wel en wee van de familie Van den Bossche en hun familiebedrijf gevolgd. Oorspronkelijk hadden de Van den Bossches een elektronicabedrijf, maar ondertussen leidt de familie ook een holding waarin een confectieketen en enkele broodjeszaken zijn opgenomen. Maar ook de persoonlijke levens van de Van den Bossches worden op de voet gevolgd. Bomma Anna en al haar kinderen en kleinkinderen maakten doorheen de tijd al heel wat mee en het ziet er niet naar uit dat hun levens binnenkort wat rustiger zullen worden.

Alle afleveringen van Familie kan je hier volledig gratis herbekijken.

Personages

Extra