Dickie Dick

11/01/2010 - 10:10

Rendieren zijn leuk op postkaarten of voor de slede van de Kerstman of zo, maar niet als je er 6 uur mee op stap moet. Die proef was een domper. Stappen, blijven stappen en nog eens blijven stappen.

Ik vermoedde al dat dit de laatste van Dick zou worden. Zijn beste maatje tot dan toe -Christijan- was zo pissig op hem geweest na het incident op de ijsgletsjer (Dick gooide een van de vlaggen in de gletsjer en voegde er nog aan toe: Pff, lekker belangrijk). Zo weinig competitiegeest tonen moet je bij Christijan niet doen. En verder had Dick al niet echt medestanders.

Toegegeven: tijdens een proef moet je wel eens geduld met hem hebben, maar buiten de camera’s hebben we allemaal veel plezier aan Dick beleefd. Zo’n rechttoe rechtaan Hagenees, astrant en lekker sappig in z’n taalgebruik. Gore moppen doen het altijd vanuit een slaapzak in een tent. Hij heeft er een hele goeie over Roodkapje, maar die ga ik hier niet neerpennen. Dus als Dick deze blog leest, mag ie ‘m er zelf aan toevoegen. Ere wie ere toekomt, Dickie Dick.

Ontdek meer over Archief