Over Stieg Larsson

27/05/2010 - 09:20

De Millennium-trilogie van Stieg Larsson al gelezen? Nee? Liefhebbers van spannende thrillers en van Zweden moeten dat zeker doen. Nooit eerder heb ik thuis boeken zo veel uitgeleend als die drie van Stieg Larsson. Adembenemend. Ik kon ze ook niet wegleggen.

Over Stieg Larsson is wereldwijd waanzinnig veel geschreven. Over zijn dood in 2004, toen zijn boeken nog niet verschenen waren, over zijn nalatenschap van ettelijke miljoenen ondertussen, over de ruzie tussen zijn vriendin en zijn vader en broer over dat geld.
Larssons goede vriend Kurdo Baksi heeft een heel lief boek geschreven: Mijn vriend Stieg Larsson (Signatuur).
De Koerd Baksi vertelt hoe Larsson was, gebeten door rechtvaardigheid, strijdend tegen vreemdelingenhaat, of tegen welke verschillen dan ook op het gebied van ras, godsdienst, geslacht. Larsson had het beste voor met de medemens, zo lees ik.
Wie zijn thrillers al gelezen heeft, zal heel wat duidelijk worden bij deze passage uit het boek: "Eén van de belangrijkste redenen waarom Stieg zijn Millennium-trilogie heeft geschreven, is iets wat laat in de zomer van 1969 plaatsvond op een camping in Umea. Die zomerdag zag de vijftienjarige Stieg drie vrienden een meisje van zijn eigen leeftijd verkrachten. Hoewel haar geschreeuw afschuwelijk was, greep hij niet in. De loyaliteit met zijn vrienden was te sterk. Hij was te jong, te onzeker."
Het boek van Baksi is aardig als je zijn drie pillen al gelezen hebt maar Baksi gaat ook geregeld op de rem staan. Over de verhouding van Larsson met zijn vriendin staat er eigenlijk niets in, over de mogelijkheid dat zij de boeken mee geschreven heeft ook niet, over de ruzie na het succes evenmin. Daarvoor was Baksi te veel vriend.
Hopelijk vertelt Larssons vriendin het ooit allemaal.
 
14 mei 2010
 

Ontdek meer over Archief