Mathias maakt Tino en Aurelie dolgelukkig

Tino bezoekt zijn grootouders in Kinshasa

Tino uit Tongeren is een 22-jarige Congolees die al tien jaar in ons land woont. Hij kwam ter wereld in Congo en groeide op bij zijn grootouders nadat zijn vader ervandoor ging en zijn moeder haar geluk in België wilde beproeven. Tien jaar lang beleeft hij een mooie tijd in het warme nest van zijn grootouders, tot zijn moeder opnieuw opdaagt en hem met de beste bedoelingen mee naar België neemt. Tino neemt met pijn in het hart afscheid van zijn oma en opa. In België integreert hij zich goed en vindt hij vast werk, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en de herinneringen aan Congo laten hem niet los. Tino voelt zich niet voor de volle 100 procent gelukkig en verlangt er vurig naar om zijn grootouders in Kinshasa na tien jaar te verrassen met een bezoekje.

Aurelie krijgt bezoek van haar vriend uit Argentinië

Aurelie, een 19-jarige studente kinesitherapie, trok voor een uitwisselingsproject naar Argentinië en verloor er haar hart aan Bruno. Twee jaar later zijn de twee nog steeds dolverliefd en willen ze hun toekomst samen doorbrengen. Aurelie omschrijft Bruno als de allerliefste, mooiste, sportiefste, grappigste, meest attente, behulpzaamste en geweldigste persoon op aarde. Het enige minpunt is dat ze mekaar bitter weinig kunnen zien. Via skype voeren de twee geliefden urenlange gesprekken, maar een ontmoeting blijft uit. Stof genoeg voor Mathias om de twee tortelduifjes te herenigen.