Zo sterk als een paard

03/02/2010 - 16:17

Ik had een topdag toen we moesten kajakken. Een tochtje van 6 uur, twee vingers in de neus. Een mens kan dat zoal hebben dat je je zo sterk voelt als een paard. Alleen waren er in onze groep een paar die zich wat minder voelden. Pech, niks aan de hand. Die tocht was trouwens niet ongevaarlijk. Op een bepaald moment kwamen we uit een fjord een stuk in open zee gevaren. Het begon te stormen, de golven werden hoger en in de verte hing een zwart spook van een onweder. De veiligheidsmensen beslisten dat het te gevaarlijk werd. De tocht werd ingekort.

De comfortprijs was deugddoend. Als je je geliefden al 16 dagen niet meer gehoord of gesproken hebt, zijn herinneringen en fantasieën de enige band die je nog hebt met hen. Mijn vrouw was zoals ik het had gehoopt en verwacht: lief, maar sterk, met een duidelijke boodschap: ‘Hier alles oké, doe  jij daar je ding maar’. Precies wat ik nodig had om door te gaan.

Wat extra moed kwam van pas, want de sprong van de brug was toch weer even zo’n ‘slikken en weer doorgaan’-moment. Wel kicken, een aanrader. En daarna kwam de moeilijkste stemming van de hele tocht; 5 mensen die elkaar heel erg graag hebben en mijn stem was doorslaggevend. Het werd Flor en ik heb hem al uitgelegd waarom. Flor is een wijze, sportieve mens die ook snapt hoe een spel in elkaar zit. Als we ooit nog eens samen in een programma terechtkomen mag Flor mij er met de glimlach uitflikkeren. Het zou dan een eer zijn.

Ontdek meer over Archief