Doodsangsten uitgestaan

25/01/2010 - 00:00

‘Portaledges’, de tenten die klimmers aan een vertikale bergwand hangen, noemden wij in Noorwegen eenvoudigweg ‘portasletjes’. We hadden het er niet hoog mee op. Behalve Stan, die zag het helemaal zitten. Ik dus niet en dat was eraan te zien. Met een ‘te controleren hoogtevrees’ is het geen cadeau om een nachtje 50 meter boven de grond aan een rots te bungelen. Doodsangsten uitgestaan.

Het is vooral een bevreemdend gevoel om ‘s morgens uit je tent te stappen en geen grond onder je voeten te voelen. Slaapzak uit en hup, weer tegen die rotswand plakken. Bij – 10. Terug op de begane grond was voor mij al een comfortprijs op zich.

‘s Nachts hadden we bedacht dat we in onze waterflessen konden plassen, kwestie van de lady’s in de tent onder ons, niet onnodig te besprenkelen. Wij gebruikten onze wegwerp-waterflessen... Flor had er geen bij de hand. Daarom had hij er niet beter op gevonden dan z’n drinkbus te gebruiken als bedpan! Terug beneden in het dal merkte hij droogjes op: 'Oei, eerst goed leeggieten vooraleer ik ze weer vul met iets drinkbaars'! A la guerre, comme a la guerre. Het zijn anekdotes over ‘pisflessen’ die mensen dichter bij elkaar brengen. 

Ontdek meer over Archief